توسعه شهر اهواز متاثر از رشد جمعیت و مهاجرت به این شهرمی باشدشیوه مدیریت شهری را دچار مشکلات فراوانی کرده است.این پژوهش به ارزیابی عملکرد مدیریت شهری در پایداری شهری شهر اهواز پرداخته است. روش پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی و از لحاظ ماهیت، توصیفی-تحلیلی می باشد. جامعه آماری شهروندان مناطق شهر اهواز است. حجم نمونه از فرمول کوکران برابر با 322 نفر می باشد. پرسشنامه ای در قالب 5 شاخص: اجتماعی- فرهنگی، اقتصادی، کالبدی- فیزیکی، سیاسی و زیست محیطی طراحی گردید. تجزیه و تحلیل داده ها در فضای نرم افزار SPSS استفاده شده است. مجموع میانگین نشان می دهدکه وضعیت پایداری مدیریت شهری اهواز نامطلوب می باشد و پایداری اجتماعی فرهنگی و اقتصادی نسبت به دیگر شاخص ها وضعیت بدتری دارند. نتایج آزمون Tتک نمونه ای نشان داد که همه شاخص ها با میانگین فرضی (3) فاصله دارند. این عامل گویای عدم پایداری شاخص ها در مناطق شهر را می رساند. در مجموع، منطقه1، به لحاظ پایداری اقتصادی و سیاسی، منطقه8 به لحاظ پایداری اجتماعی، منطقه3 از لحاظ کالبدی و منطقه4 از لحاظ زیست محیطی وضعیت مناسبتری را داشته اند. نتایج تحلیل تناظر، از مجموع ابعادگویای آن است که منطقه1، رو به پایداری متوسط و مناطق6، 7 و 8 در طیف خیلی کم و مناطق 2، 3 و 4 در همجواری طیف کم قرار گرفته اند. در نهایت باتوجه با نتایج، نماگرهای پایداری مدیریت شهری در سطح شهر اهواز براساس 5 سطح تقسیم شده اند. میانگین سطح اول10/24، سطح دوم 49/23، سطح سوم 42/22، سطح چهارم 37/21 و میانگین سطح پنجم 79/19 می باشد.

این مقاله با تمرکز بر تحقیقات صورت گرفته و منتشر شده در معتبرترین نشریات حسابداری، به بررسی پژوهش های صورت گرفته در حوزه مسئولیت اجتماعی/پایداری و حسابداری مدیریت پرداخته است. به عبارت دیگر با تمرکز بر ادبیات موضوعی این حوزه (پایداری و مسئولیت اجتماعی شرکتها و حسابداری مدیریت)، بر فرصتهای مربوط به پژوهش های آتی تأکید شده که احتمالاً می تواند دامنه وسیعی از علاقه مندان به رشته حسابداری مدیریت را به خود جذب کند. پیمایش صورت گرفته در ادبیات موضوعی حوزه پایداری/مسئولیت اجتماعی و حسابداری مدیریت نشان می دهد، تمرکز عمده پژوهش ها در این زمینه بر ادغام پایداری و اجزای آن در سیستم های کنترل مدیریت است؛ نیز با توجه به ماهیت مفهوم پایداری و تعاریف گوناگون از آن، روش اصلی استفاده شده در این پژوهش ها به شکل مطالعه موردی و نظرسنجی با تعداد نمونه های کم و مطالعات آرشیوی بوده که تمرکز اصلی، بحث جبران خدمات است. به علاوه حجم قابل ملاحظه ای از ادبیات، در خارج از حوزه سنتی ادبیات حسابداری منتشر شده است.

هدف: باتوجه به اینکه امروزه موفقیت و پایداری کسب و کار، علاوه بر درآمد بر مبنای شاخص های غیرمالی مربوط به عملکرد اجتماعی، زیست محیطی و راهبری شرکت سنجیده می شود، هدف از انجام این پژوهش بررسی ارتباط ابعاد فرامالی عملکرد پایداری شرکتی و ریسک سیستماتیک می باشد. روش: در این پژوهش، از جامعه آماری موردنظر یعنی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، نمونه ای به تعداد 96 شرکت طی سال های 1393 تا 1397 با روش حذف سیستماتیک انتخاب گردید و داده های مربوط، با استفاده از رگرسیون خطی چندمتغیره مورد بررسی قرارگرفتند. یافته ها: نتایج حاصل از آزمون فرضیه پژوهش حاکی از آن است که عملکرد پایداری شرکت ها ارتباط معناداری با ریسک سیستماتیک ندارد.نتیجه گیری: درکنار نتایج تجربی مختلط از پیوند ابعاد غیرمالی و ابعاد مالی عملکرد شرکت ها، باتوجه به یافته پژوهش حاضر عملکرد اجتماعی، زیست محیطی و راهبری شرکتی توانایی اثرگذاری بر ریسک ذاتی بازار را ندارد؛ که البته طبق برخی یافته ها شرایط بی ثباتی بازارهای مالی می تواند نقش تعدیل کننده ای در ماهیت و قدرت روابط ریسک و عملکرد غیرمالی شرکت ها ایفا نماید.دانش افزایی: یافته های این پژوهش می تواند سازمان های تجاری، مدیران و سرمایه گذاران را در شناخت تأثیر عملکرد پایداری در راستای ایجاد ارزش مشترک برای ذی نفعان، جهت اخذ تصمیمات سرمایه گذاری بر معیار پایداری یاری نماید.

«پایداری شرکتی» از مفاهیم جدید و رو به رشد است که بر نگاه متوازن و چند جانبه تاکید دارد. از آنجا که صنایع غذایی یکی از صنایع استراتژیک ایران محسوب شده و از جنبه های اشتغال، امنیت غذایی و صادرات برای کشور حائز اهمیت است، بنابراین، پایداری این صنعت اهمیت ویژه ای دارد. از این رو، این تحقیق می کوشد عوامل و سنجه های مفهوم پایداری شرکتی را تبیین کرده و همچنین، عوامل موثر بر این مفهوم و سنجه های آن را بررسی کند. در این پژوهش (که در سال 94 انجام شده است) با مطالعه جامع ادبیات موضوع عوامل و سنجه های پایداری شرکتی- شامل عوامل اقتصادی، اجتماعی، زیست محیطی و حکمرانی- و همچنین دو عامل زنجیره تامین ناب و زنجیره تامین سبز به عنوان عوامل موثر پایداری شرکتی شناسایی شده اند.همچنین، 84 سنجه برای سه مفهوم پایداری شرکتی، زنجیره تامین ناب و زنجیره تامین سبز نیز در قالب شش عامل اصلی تعیین شده اند که پس از بررسی توسط 35 خبره صنایع غذایی و با استفاده از آزمون تی میانگین به 70 سنجه تقلیل یافتند. اعتبار این سنجه ها، با اجرا در 35 شرکت صنایع غذایی مورد تایید قرار گفته است. یافته های این پژوهش، سنجه های سه گانه شناسایی شده برای صنایع غذایی کشور را معتبر و کاربردی نشان می دهد.

یکی از مفاهیم جدید سازمانی که اخیرا مور توجه محققین قرار گرفته، مفهوم پایداری شرکتی است. هدف این پژوهش ارائه مدلی جهت بررسی اثردو مفهوم زنجیره تامین ناب و زنجیره تامین سبز، بر پایداری شرکت در صنایع غذایی می باشد. در این پژوهش ضمن مرور جامع ادبیات موضوع، سه مفهوم زنجیره تامین ناب، زنجیره تامین سبز و پایداری شرکتی به تبیین ابعاد و سنجه های این مفاهیم پرداخته شده است. داده های این پژوهش از طریق دریافت پرسشنامه از 255 شرکت متوسط صنایع غذایی کشور جمع آوری و با استفاده از تکنیک مدل سازی معادلات ساختاری جهت ارزیابی و برازش مدل استفاده شده است. یافته های این پژوهش نشان می دهد که زنجیره تامین سبز بر تمامی ابعاد چهارگانه اقتصادی، اجتماعی، زیست محیطی و حکمرانی پایداری شرکتی اثر مثبت و معناداری دارد و همچنین زنجیره تامین ناب بر تمامی ابعاد پایداری شرکتی بغیر از بعد حکمرانی تاثیر مثبت و معناداری دارد، علاوه بر این زنجیره تامین ناب بر زنجیره تامین سبز نیز تاثیر مثبت و معناداری دارد. پژوهش حاضر پیشنهاد می کند مدیران شاخص های پایداری شرکتی را جهت بررسی وضع موجود پایداری در شرکت ها پایش نمایند و نسبت به استقرار و کاربرد زنجیره تامین ناب - سبز اهتمام داشته باشند.

تقویت پایداری شرکتی، به عنوان یک استراتژی مهم برای شرکت ها، امری تصادفی نیست، بلکه می تواند با شناسایی و توجه به عوامل مختلف بهبود یابد. بنابراین، شناسایی عوامل موثر بر پایداری شرکتی بسیار ضروری است. هدف پژوهش حاضر، تدوین مدلی برای تبیین عوامل موثر بر پایداری شرکتی از طریق روش ترکیبی اکتشافی می باشد. در بخش کیفی پژوهش، به کمک مصاحبه با متخصصین و صاحب نظران با روش نمونه گیری گلوله برفی و براساس تحلیل تم برآمده از مصاحبه ها، مدلی برای عوامل موثر بر پایداری شرکتی ارایه شده است. در بخش کمی، به منظور سنجش اعتبار مدل ارایه شده، با استفاده از پرسشنامه، نظراتمتخصصین و صاحب نظران دریافت و با استفاده از آزمون t تک نمونه ای و آنالیز واریانس یک طرفه تجزیه و تحلیل گردید. همچنین به منظور تعیین بارعاملی شاخص های هر یک از مولفه ها از تحلیل عاملی تاییدی استفاده گردید. نتایج پژوهش نشان داد که 4 بعد شامل، ویژگی های شرکت، عوامل مدیریتی، عوامل بازار و عوامل کلان، 9 مولفه شامل، ویژگی های ساختاری، ویژگی های عملکردی، سطح فردی، سطح سازمانی، بازار سرمایه، عوامل تجاری، عوامل اقتصادی، عوامل اجتماعی و عوامل سیاسی و 60 شاخص بر پایداری شرکتی موثر هستند. علاوه بر تایید بسیاری از عوامل شناسایی شده در پژوهش های پیشین، عوامل نوینی همچون فرهنگ جامعه، سیاست حاکم بر کشور، پایبندی به اخلاق، الزامات قانونی، شهرت اجتماعی شرکت، سرمایه فکری و رقابت بازار محصول به عنوان عوامل موثر بر پایداری شرکتی شناسایی شده اند. این یافته ها دیدگاه های مهمی برای ذینفعان مختلف مانند دولت، نهادهای قانون گذار، نهادهای نظارتی، شرکت ها و پژوهشگران دارد. بر همین اساس به سازمان حسابرسی و سازمان بورس اوراق بهادار پیشنهاد می شود، نسبت به تدوین قوانین و استانداردهای پایداری شرکتی، اقدامات لازم را به عمل آورند.

هدف: نوسازی استراتژیکِ منجر به پایداری شرکتی، فرایندی دشوار، پیوسته و چالش برانگیز در کسب وکار است. پایداری شرکتی، در برقراری تعادل میان اهداف اجتماعی، اقتصادی و محیطی و همچنین، ارتقای موقعیت رقابتی با استفاده از فرصت ها نقش مهمی دارد؛ از این رو بسیاری از کسب وکارها، به دنبال نوسازی فرایندها و اقدام های خود در راستای پایداری شرکتی هستند. پژوهش حاضر نیز با هدف ارائه مدل اکوسیستم نوسازی استراتژیک با تأکید بر پایداری شرکتی اجرا شده است.روش: پژوهش حاضر از نظر هدف توسعه ای است، از لحاظ روش رویکرد کیفی دارد و بر اساس رویکرد فراترکیب اجرا شده است. مطالعات و پژوهش های انجام شده در حوزه پایداری شرکتی و نوسازی استراتژیک، جامعه پژوهش را تشکیل می دهند که در بازه 2000 تا 2021، در نشریه های معتبر علمی جست‎وجو شدند. در نهایت 46 مقاله از بین 397 مقاله برای نمونه انتخاب شد. پس از تحلیل محتوای آن ها، مقوله ها و مفهوم ها استخراج شدند و اولویت آن ها با استفاده از روش آنتروپی شانون تعیین شد.یافته ها: بر مبنای یافته های پژوهش، 55 مفهوم در قالب 8 مقوله شناسایی شد که در سه دسته عوامل درون سازمانی، برون سازمانی و محیطی قرار گرفتند. مقوله های مدیریت و رهبری مشارکتی، ذی نفعان داخلی و خارجی، شرایط و مقررات محیطی، عدم قطعیت محیطی، شبکه سازی و برقراری ارتباطات استراتژیک، فرهنگ سازمانی هدفمند، سازمان و مدیریت ساختار سازمانی و قابلیت های پویا، به ترتیب بیشترین ضریب اهمیت را داشتند.نتیجه گیری: نوسازی استراتژیک با توجه به ماهیت کارآفرینانه خود، بر سیاست های رشد پایدار اقتصادی تأثیر می گذارد و افزایش مسئولیت پذیری شرکت ها را به همراه می آورد. از سوی دیگر، دیدگاه اکوسیستمی در این پژوهش نشان داد که میان بازیگران اکوسیستم نوسازی استراتژیک، روابط به هم پیوسته ای وجود دارد و شرکت باید در تمام اقدام های خود، این بازیگران را به صورت یکپارچه و در کنار هم مدنظر قرار دهد تا به پایداری شرکتی دست یابد.